ARCHIVE #3 : leaving home
Waar is thuis? Wie komt thuis, wanneer komt iemand thuis? Is thuis waar je bent geboren? Is thuis waar je je geborgen voelt, waar je je leven opbouwt en waar je op het einde van je leven naar terugkeert? Of is thuiskomen iets totaal anders? Is thuiskomen misschien je eigen plek zowel psychologisch als architecturaal (terug)vinden? De samenleving is vanaf de jaren 1950 drastisch veranderd. Na Wereldoorlog II zagen mensen de toekomst weer rooskleurig in. Het vooruitgangsoptimisme, de economische wederopbouw: de mogelijkheden lagen voor het rapen. Met kruiwagen, schop en kraan, begon de mens zijn omgeving weer vorm te geven in een delirium dat alleen maar voorspoed kon brengen. De geest van het modernisme indachtig zag hij zichzelf wonen in mooie, moderne steden met alle comfort en veiligheid. Als die eerste geborgenheid werd teruggevonden in de snelle wederopbouw na 1945, in eenvoudige architecturale nieuwbouwwoningen, werd het al snel duidelijk dat ook andere aspecten van het leven een andere invulling zouden

krijgen. Waar voorheen de reis naar Zuid-Frankrijk zou gaan - waar men 3 weken over deed om er te geraken - zou men nu dankzij de opkomst van de commerciële luchtvaart het geluk verder gaan zoeken. Maar ook als we op reis gaan willen we thuiskomen. We willen ons ook daar onder ‘gelijke’ bevinden en anderzijds een andere cultuur leren kennen. Alhoewel, een andere cultuur leren wil zeggen deze proberen begrijpen, deze proberen vatten, niet je eigen cultuur exporteren als de enige die van waarde is. Althans dat is wat we onszelf voorhouden vandaag de dag. Nochtans is het voor eenieder van ons leuker om op een plaats te zijn waar we ons veilig voelen, waar effectieve uitwisseling kan plaatsvinden, waar we in contact komen met een cultuur die ‘anders’ is. We willen allemaal op die plaats aankomen, de weg ernaartoe blijkt vaak veel moeilijker dan gedacht.





home